15.10.11

amaçsız bir yazı daha

Yazıların amacı olmaması mantığıma uyan en güzel şey diye düşünüyorum bazen. Tabi ki de okunduktan ya da yazıldıktan sonra bir amacı olduğu ortaya çıkıyor ama yazılırken içinden geldiği gibi, belirli bir temanın etrafında döndürülmemesi çok güzel. Doğallığın en doğalı olanı. Akıldaki düşüncelerin tek tek aktarılmasının en kolay metodu. Diye düşünüyorum.
Bu aralar çok fazla yoğun hissediyorum kendimi. Öyle ki, nefes almak için bile kendimle randevu ayarlamak üzereymiş gibiyim. Yalnızca hafta sonları kendime ayırabileceğim bir zaman dilimiymiş gibi geliyor. O yüzden hafta sonlarını çok seviyorum bu aralar. Okul mokul, ders mers, çeviriler meviriler, kardeş mardeş, ev mev, temizlik mevizlik, kedi medi, kitap mitap, yazı mazı, uyku muyku: hafta içi hayatımda gerçekleştirilenlerin en basite indirgenmiş hali. Tabi hafta sonları da kendime zaman ayırmak derken yaptığım şeylerin hafta içi olanlarla bağlı olması da biraz sıkıcı ama okuyoruz, yapacak bir şey yok. Onun dışında bir de para lazım tabi. O yüzden de çeviri falan filan. Paranın değersizliğine inanan biri olarak oldukça rahat hissediyorum kendimi bu konuda aslında. Varsa vardır, neredeyse anında harcanabilir. Sonra da aç kalınan günlerde elindeki o bi miktar para harcanırkenki eğlenceler düşünülür. Ya da o parayla satın aldığın kitapların arasına gömülür aç bedenin.
Neyse, hafta sonu diyordum. Her zaman severim aslında; ama bu yoğunluk arasında daha da önem kazanıyor açımdan. Bir de kış da geldi sayılır, değmeyin keyfine modundayım. Önümde kahvem, üzerimde battaniyem, sağda solda kitaplar, bir de param olmuşsa, yanı başımda satın alabildiğim sigaram. Şarkıları unutmamalıyım. Pink Floyd'a sardım yine bu aralar. Bir ara unutulup da tekrar akla gelip o şarkıların tekrar dinlenmesi hayatta yapılabilecek en güzel şey diye düşünüyorum. İnsanı ihtiyaçlardan sonra yapılabilecek en güzel şey, evet. Onu unutmuşum. (Burada yazar ne demek istiyor?)
Bu aralar bir de aklımda bir kitap var tekrar okumak istediğim. AMA ZAMANIM YOK. O yüzden bi üzülmeler, bi sıkıntılı haller sormayınız. Beni 180 derece döndürebilen kitap diye adlandırıyorum onu kendime. Öyle ki, okuduktan sonra üzerine düşünmekten hakkında yazı bile yazamadım. Ne zaman da yazmaya kalkışsam yazamıyorum. Bi ara okul için tüm okumam gerekenleri i siktir edip tekrar oturup okuyacağım sanırım. Aslında sanmıyorum, yapıcam.
Okul mokul demişken: bu sene dersleri pek dinleyemiyorum nedense. Dersi dinleyince ortaya atılan düşüncelerden ister istemez etkilenmek hoşuma gitmiyor artık ondandır belki de. Bilemiyorum. Bir metin okuduysam, putlaştırılmış düşüncelerin arkasına sığınmaktan ziyade kendimce düşüncelerini öne sürmeyi yeğliyorum. Varsa da konuşuyorum zaten. Yoksa da dakikalarca sınıftaki beyaz tahtalara dalıp düşünce akımına takılıyorum isteksiz. Hafta içi de derslerdeki zamanlar böyle geçiyormuş bak meğer. Bunu hiç düşünmemiştim. Pazartesi de sağanak yağışlıymış hava da zaten, umarım yağmura dalmayıp da derslere yoğunlaşabilirim. Önce üşümememi sağlayacak kazak mazak bulmam lazım tabi. Dakikalar önce kışlıkları çıkardım bir de baktım ki hiç kazağım falan yok. Para da yok. Yoktan var etme olaylarına bir imza daha atıcam bu kış sanırım.
Daha üzerinde yazmak istediğim o kadar çok konu var ki, zamanım yok ne yazık ki. Onlar da düşüncelerimin arasında alsınlar yerini madem. Üzgünüm konular.
Bi kahve hazırlayıp da derslere, okumalara başlayayım artık bari.
Paylaşmayı severim, gitmeden:
Bu şarkıyı dinlerken de aklıma yalnızca tek bir kişi, tek bir beden, tek bir ruh ve ona karşı gerçekleştirmek istediğim de yalnızca tek bir istek geliyor.
Dünyaya geri dönüşüm biraz zaman alabilir.

6 yorum:

  1. Pink Floyd'un sanırım yaşı var, eskiden kıymetini bilemezmişim. "Comfortably Numb"'ın yeniden keşfi hüsran etmişti :)

    Ayrıca yazar 3. parağrafın sonunda halk arasında yıllardır tartışılan soruyu yanıtsız bırakıyor.

    YanıtlaSil
  2. Pink FLoys benim her zmaan kurtarıcımdır :)

    Hangi soru o, yazar baktı baktı ama göremedi :) Hemen yanıtlasın...

    YanıtlaSil
  3. İnsanı ihtiyaçlardan sonra yapılabilecek en güzel şey, evet. Onu unutmuşum. (Burada yazar ne demek istiyor?)

    Bu evrensel sorunun cevabını ailecek istiyoruz! :)

    YanıtlaSil
  4. İnsani ihtiyaçlardan kastım yatakta gerçekleştirilen insanı ihtiyaçlar. İletirsin ailene :)

    YanıtlaSil
  5. Cevabını ailecek kıvançla karşılıyoruz =)

    YanıtlaSil