28.10.11

birbirine asansör kapısını bile açık halde bekletemeyen halk

Tam iki gündür üzerinde düşündüğüm bir olay gerçekleşti hayatımda. Herkesin hayatında bir kere de olsa mutlaka gerçekleşmiş olan bir durum diye düşünüyorum. Normal insanların yalnızca beş on dakikalığına sinirine dokunacak olan bu olay üzerinde günlerce düşündüm ben, ne yalan söyleyeyim.
Geçen gün, saat sabahın 9u falan. Hastayım. Geberiyorum öksürükten, zor nefes alıyorum. Okula gidiyorum, binmişim metroya. Elimde ders için de okunması gereken bir kitap. Sabahın köründe satırlarla boğuşuyorum yetiştirmek için. Neyse, indim sonra metrodan yürüyen merdivene yürüyorum. Her sabah olduğu gibi bir izdiham yaşanıyor. "Sikerler ya, merdivenlerden çıkayım bari." deyip merdivenlere doğru yürüyorum. Önüne geldiğimde de çok fazla halsiz olduğumu düşünüp ve üşenip "Asansörle çıkayım yukarı bugün de ya." diye düşünüyorum kendi kendime.
Asansör yoluna koyulmuşum. Kapısı açık şansıma, içinde de 3 kişi. 3 genç. Karşıdan asansör düğmesine de basıldığını görüyorum. Hesaplıyorum, yaklaşık 2 3 saniye sonra kapı kapanacak. Benimse asansöre varmam için atmam gereken yalnızca 5 6 adımım var. Bir saniye içerisinde hesap yapma kabiliyetim varmış diye düşünebiliyorum o arada da. Asansör içindekilerle göz göze geliyoruz. Benim geldiğimi görüyorlar fakat içlerinden bir allahın kulu bile kapıyı tutmuyor. Neyse, kapı kapanmaya başlıyor ve ben yetişebilmek için koşmaya başlıyorum. Tam ayağımı kapı arasına atacakken, yapamıyorum ve kapı kapanıyor. Asansör içindeki 3 gençle tekrar göz göz geliyoruz. Suratlarında "Ne yapalım? Kusura bakma." ifadesi...
Neyse, asansöre binip binememem önemli değil bu olay içerisinde. Merdivenden de çıksam ölmem zaten. Sabahın köründe gerçekleşen şu olayda şu kafama takıldı yalnızca: Neden? Karşıdan birinin asansöre doğru koştuğunu göre göre, neden bir saniyeni alacak bir hareketle o kapıyı tutmuyorsun? Bu nasıl bir duyarsızlıktır? Bu insanlar bir de "Türkiye neden böyle?" felsefeleri savuruyordur ortalara bütün gün. Neden böyle bu ülke gerçekten? Ben de işte günlerdir bunu sorguluyorum ve bunu sorgulamamı tetikleyen tek şey ise bana asansör kapısını açmak için yeltenmeyen 3 genç.
Duyarlı olup karşıdan gelen kişiyi göre göre henüz asansör kapısını açık tutmayan bir halk arasında yaşıyorum. Çok utanıyorum. Sonra da "Hadi Van'a yardım edelim." lafları. LAN SEN DAHA ELİNİ KOLUNU UZATIP ASANSÖR KAPISINI AÇIK TUTAMIYORUSUN. Götünü yaya yaya oturduğun sıcacık evinden Van'a yardım edebilmek nasıl geçecek aklından? Cumhuriyet Bayramı kutlamaları iptal edilmiş. Bunun için vatan sevgini gösterecek o kabiliyet nerede sende? Zamlar gelmiş, paran sömürülüyor lan. Sendeki ayaklanma girişimleri ise yalnızca lafta.
Bu arada, hayatımda ilk kez bu konular hakkında bir şeyler yazma girişiminde bulundum. Hiç sevmem açıkçası. Yaşadığı ortamı Facebook'ta, Twitter'da ya da lafta kurtarabilecek insanlar varken, benim ne haddime?
Birbirine asansör kapısı bile açamayan halktan benim bir şeyler beklemem ne haddime? Göz göre göre çürüyün gidin amına koyayım.
Banane.

5 yorum:

  1. ne yalan söyleyeyim her kelimesine acı acı gülerek katıldım.

    YanıtlaSil
  2. Çok güzel bi yaklaşım;emin ol sen asansörde kalsan herkes etrafında toplanır elinden geleni yapardı :D anladın ne demek istediğimi:) iyi gün vs kötü gün :) hehehe

    YanıtlaSil
  3. Bak bakalım çevrende böyle bir adam var mı? Onların kendi çevreleri, komünleri var; bu kadar takma kafana. Bu modeller maalesef böyle..

    YanıtlaSil
  4. bizden olmaz çünkü...
    sabırsızız, duyarsızız, hoşgörüsüzüz. anca atar tutarız. icraate gelince de mutlaka haklı sebeplerimiz, bahanelerimiz var.
    olmaz... valla olmaz...

    YanıtlaSil