11.10.11

Pamela'ya merhaba deyin.

Bugün derste aklıma "Tanrı oldum ben bir günlüğüne" olarak adlandırdığım yazı geldi. Sonra da dün derste hayal meyal hatırladıklarımla bağlantısını düşündüm. Ama şu anda da hatırlayamadım nedense düşüncelerimi. Neyse, bugün bir de eve giderken bir arkadaş da koydum kolumun altına. Adını da "Pamela" koydum. Çok da yakıştığını düşünüyorum. Ne bakımdan mı? Şu bakımdan: tüm gün fakültede insanlar gelip geçerken mıncıklıyor. Bir tanesi bile "Tamam, ben götüreyim eve." demiyor. Neyse ben dedim işte. Virtuesunu da korucam bakalım koruyabildiğim kadar. :)


Kendime bi' kitap okuma arkadaşı buldum diye seviniyorum aslında en çok.

2 yorum: