8.11.11

Aldım bilgisayarı elime. Müziğimi açtım. Kahvemi yaptım. Oturdum, "Ben neden yazı yazmayı seviyorum?" dedim kendi kendime. Hem kendi kendime düşündüm bunu, hem de yazıları yalnızca kendim için yazdığımın fakına vardım. Her yazıyla bir şeyleri çözebilmek umuduyla yazdığımı fark ettim. Okunsun okunmasın, fark etmezdi. Tam anlamıyla da "Sanat sanat içindir." düşüncesinin altına yatan temeli kavrayabildim. Tam şu an. Neden kıçımızı yırtarcasına da roman, şiir ve kısa hikayeleri incelediğimizi anlamlandırabildim.

Her yazarın gerçekleştirmek istediği bir şeyler var. Söylemek istediği bir şey var. Avazı çıktığı kadar bağırmak isteği var içinde sakladığı o gizli saklı düşüncelerin her birinin. Karşısına alıp birilerini, onlara bunları söyleyemediğinden değil, yalnızca tek güvendiği şeyin kendi ağzından çıkan kelimelerin olduğundan.

Benim durumumda tabi, söylemek istediklerini o belirli kişilere aktaramadığından.

Söylemek istediğim çok şey var.

...

Düşündüklerimiz gerçekleşebilir her zaman. Bir araya toplanan ve de anlam yaratan kelimeler gerek. Bir de, şu an hayatımızda olanlara benzer bir kaç kişiyi o hayatta da yaratmak yalnızca.

5 yorum:

  1. sanat insan için, bence...çirkin bulduğun, kötü yazdığını düşündüğün şeyleri buraya koyabilirsen. o zaman sanat için olabilir.

    YanıtlaSil
  2. sanat için sanatsa zaten, kendince kötü ya da güzel olarak yargılama gereği duymazsın yazılarını. her birini yazıp yayınlarsın, ki benim yaptığım da bundan öte bir şey değil bence.

    YanıtlaSil
  3. şair burda kime sesleniyor

    YanıtlaSil
  4. çevremde muhtemelen varlığımdan bile haberdar olmayan bir kaç kişiden.

    YanıtlaSil
  5. önem veriyor musun onlara?

    YanıtlaSil