31.1.12

tek bir odanın barındırabileceği yaşam(lar)

“I looked around at the rooms that I did not see as rooms but more as a landscape for my emotions, a biography of memory.”

Yalnızlığı kimse sevmez. Yoğun düşüncelerin ancak böyle anlarda ortaya çıkıp çoğu şeyi değiştirebilme yetisine sahip olmasına rağmen, insanın kendine vakit ayırdığı tek zaman dilimi olmasına rağmen bencilliktir yalnızlık. Ama insanız. Hepimiz. İhtiyaçlarımız çok. Benciliz. En önemlisi bu. Yalnızlığa ihtiyacımız var. Kendimiz olabileceğimiz tek yer yalnızlık çünkü.
Olmuştur herkese tabi; "Gidip bi uzaklaşabilsem şuralardan, bu insanlardan, düşüncelerden, işlerden. Hayattan. Bir dakikalığına da uzaklaşabilsem şu hayat akışından." istekleri. Tabi yine, her birimiz insanız. Bu eylemi gerçekleştirmek pahasına arkada bırakmamız gereken fazlasıyla önemsediğimiz sorumluluklarımız var. Ailemiz var. Arkadaşlarımız var. Aşk var. Sevgi var. İhtiyaçlarımız var. Çoğumuzun yapamayacağı bir şey bu. Aslında çoğumuz da yapıyor ama; her birimizin bir odası var çünkü. Dört köşeli muhtemelen, her bir köşe farklı bir düşünceyi, farklı bir "keşke"yi yansıtan. Dört duvar, dört farklı hayallerle dolu. İnsanız her birimiz. Duvarlaırn her biri bembeyaz ve bomboş olmasına rağmen, dört faklı yolculuk doludur hep o duvarlar. Anılarla süslemişlerdir ya da. Ne fotoğraf, ne poster; beynin görmek istedikleri yansıtılmıştır o duvarlara yalnızca.
Tek oda değil tabi, bununla birlikte gelen kapının da önemi büyük. Uzun bir günün ardından o odanın kapısının kapanışıdır bir insanı tüm dünyadan izole eden . Gerek yok binlerce kilometre uzağa gitmeye, insan ilişkilerini aksatmaya aslında.

...

-"Bu gece nereye gideceksiniz Cansu Hanım?"
-"Londranın ortasında ama şöyle eski ve küçük bir kitapçı düşünüyorum, buram buram eski kitap kokan. Köşede bir yerde ufak bir koltuk bir de. Evet evet odamdakine benzeyenden olsun lütfen. Fazla yabancılık çekmeyeyim. Arkamda sayfaları yırtılmak üzere olan yıllarca elden ele dolanmış, bin bir farklı hayatın parçası olmuş olan dip dibe sıralanmış bin bir farklı yaşam barındıran kitaplar olsun bir de. Yalnızlığımda da yalnız olmadığımı bilmeliyim."

İnsanız çünkü.
Yalnızlığımızda bile insan arayacak şekilde alçak bir kapasiteye sahibiz çünkü.
Yalnızlığımıza yalnızlık denilemez başkaları tarafından kabul edilmeden çünkü.

1 yorum:

  1. yalnızlık hiçbir zaman ulaşılamayacak bir mutluluk anı bana göre.

    YanıtlaSil