16.2.12

Barış Bıçakçı'dan:

"Cemil, Döşeğimde Ölürken'i bir gece geç saatlerde bitirdikten sonra masa lambasını kapatmış karanlıkta otururken, Faulkner, her iyi yazarın yaptığı gibi elinde bir mumla çıkagelmiş ve Cemil'in gözlerinin içine bakmıştı; kendisinin canlılar dünyasında gördüğü karmaşayı onun da görüp görmediğini anlamaya çalışıyordu. Mum ışığının yarattığı gölgeler evin duvarlarında merakla bekleşiyorlardı.
"Dışarıda, yüzlerce binasıyla toplu konut bölgesi, canlıların dünyasındaki karmaşayı saklamak istercesine sessizdi, ışıksızdı ve zaten o karmaşanın üzerine kurulmuştu."

-Sinek Isırıklarının Müellifi

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder