15.6.12

Yazıları(m/n)da

Yazmak eyleminin en çok sevdiğim yanı, yazanın ona sunulan ve içinde hapsolduğu bir zaman diliminden koparak kendi yaşamını kendi elleriyle yaratmasıdır. Bir de insanın kaderi kendi elinde değildir derler. Peh.

"Yazı yazarak mutlu olabiliyorum." cümlesini gelin size kendi hayat kesitlerimden örneklendirerek bir açıklayayım. Yazılarımla, şu an hayatımda var olan ve hoşlaşmadığım durumları tam tersine çevirebiliyorum böylece. O yazıları yazdığım sürece, tekrar tekrar geri dönerek okuduğum sürece onları,hayatım da her zaman o istediğim akışta ilerliyor olacak.

Onu hayatta tutan şey yazılarıdır aslında. O da bunun farkındadır, bu yüzden bu zaman dilimine göğüs gererek karşı çıkmaktadır. İçinde asla kaybolmaz. Cesur derler ona arada ama o kabul etmez. "Farkındalık" der durur hep. Farkındadır çünkü. Hayallerinin peşinden koşmaktansa bir kaç kelimeyi bir araya getirerek kendi hayallerini yaratacabileceğinin farkındadır. Onlara ulaşması kolaydır, önemli olan hayal kurabilmektedir. Boş sayfaların beyazlığını siyah rengine, kırmızıya, maviye döndürürken gözleri ışıldar. Kendi benimsediği hayatı yaşıyordur o an. Renklerle.

O dünyada annesi ölmemiştir henüz. Her zaman yanındadır, geceleri yatmadan önce onu öpen, her istediğine, ona kıyamayıp, boyun eğen, sabahları onunla birlikte uyanan, onu okulunu uğurlayan, bir arkadaş gibi, bir dost gibi capcanlı bir anneye sahiptir hala.
Annem hayatta. Yazılarımda.
Babası ise en sevdiği aile bireyidır yarattığı dünyasında. Onunla zamanı oldukça ilgilenen, sabahları işe gitmeden önce onu arabayla okulun kapısına kadar bırakan, arabadan inip de yanağına bir öpücük kondurup kapıdan içeriye girinceye dek onu arkasından izleyen sorumlu bir baba figürü onundur.
Babam en yakın dostum. Yazılarımda.
Mutlu bir aileyiz.
Maddi sıkıntıları yoktur. İstediği tüm kitaplar, filmler, defterler... Her biri hemen elinin altındadır.
Aşık olduğu kişiyle beraber olabilmiştir. Ona açılmış ve karşılık alabilmiştir.
Mutluyum.
Mutludur.
Yazılarında.
Yazılarımda.

Daha da yazması gerekir. Ayakta durabilmek adına. Pes etmemem gerek. Gerçekleşmesini istediği hayaller vardır. Yazması gerekir. Hayallerim var. Yeni bir sayfanın beyazlığını kendi yaşamıyla ört bas etmesi gerekir. Renkler, en yakın arkadaşıdır. Sevmediği gerçeklerden kaçmak, kendi kendine arzuladıklarını yaşayabilmesi adına, daha da yazması gerekti.
Bana sunulan bu yaşam payından memnun değilim.
Mutluyum, huzurluyum. Yazılarımda.
Mutludur, huzurludur. Yazılarında.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder