21.7.12

Bendeki Sen

Artık tüm güvenin kaleminde. Onu eline alıp da bir şey yazamamak kadar acı veren bir durumla karşı karşıyasın. Anlatmak istediklerini yadırgamadan dinleyecek boş bir kağıt bir de önünde. Duvarlarda yazılacak yer kalmamış, dopdolu. Yine de, bir çığlık eşliğinde, dışarı fırlayıp da kağıtlara kazınmasını bekleyen bir kaç düşünce aklında. O düşünceler ki anlatmakla bitmiyor, yazılmakla sonlanmıyor. Kağıda dökülürken bir yandan içini boşaltamıyor.
Güvendiğin onca kelime şimdi nerede?

Önünde sıradan bir gece. Etrafına çullanmış birbirinden bağımsız binbir düşünce. Elinde kalem. Sen'deki O'nu dışa vurma çabalarındasın sadece. O'ndaki Sen'i düşündükçe, imkansızlaşan şey. İmkansızlığa yüklediğin tüm umutlar eşliğinde nefes almaya devam ediyorsun işte bu gece de.

Artık anlamsız kelimelerle doldurulmuş bir kağıt parçası önünde. Saatler harcanmış oysa üzerinde, dakikalar sonra buruşturulup bir kenara fırlatacağını bile bile.

...

Sen'deki Ben var olmadığı sürece, Ben'deki Sen'i anlamlaştırmaya çabalamak boş bir hikaye.
Üzerine karalanmış onca sayfa. Yazmak, hiçbir düşünceyi gideremeyen bir hadise. Bir şeyleri yok etmeyen birkaç anlamsız kelime
ve
Ben'deki Sen hala en derinimde.

Yalnızca,
Sesimi duyurmak istiyorum, duymasını istediğim tek bir kişiye.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder