31.10.12

düşte ağır, yükte hafif

Çekilmeyince umut bedenden, yorgun kelimelerden medet umuluyor.
Adın, yazılarım şimdi.

Düşlerimdeki ağırlığınla yaşıyorum. Yüzümdeki saklı yerlerde ise, senliğin izleri. Göz ardı edilemeyen anılarda, hayatımdaki lekelerin en dibindesin şimdi.

Ben ise, içimde sana dair biriktirdiğim yaşam kırıntılarıyla bir sevda peşinde, özlem yanığı kokan kelimeler arasındayım yine.

Duydun mu sen de kapı eşiğinden
çeviremediğim o koca sayfanın sesini?
Erimiyor sesler, eriyemiyor tenler.
Yüzümdeki saklı yerlerde yaşıyorum seni.
Kulakta eksik kalmış eksik harfler.
Dayanmıyor.
Bir türlü dolduramıyorum içimdeki sensizliği.

Senin adın
benim yazılarım şimdi.

Ağzımdan az çıkan sözcüklerin kaldıramıyorum yükünü.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder