10.5.14

bir odanın barındırabileceklerine dair

Bir oda var, ruhu oldukça muğlak. Saniyeler öncesinde kelimelerin duvarlara çarpıp sessizleştiği bir oda. Yalnızlığın ağır bir parfümü sinmiş eşyalara. Bir oda var. Dağınık bir yatak barındırıyor içerisinde, her gece bir kadın defalarca ölsün diye. Bir dolap var en dip köşede. İçinde bin bir çeşit maske. Karşıda ayna. Bakan, gerçekten kim olduğunu bir anlığına hissedebilsin diye. Yazı masası var bir de. Odada yaşamın, katlanılabilir bir duruma gelsin diye. Üzerinde de kırmızı bir mum var ki, oksijenin varlığını hatırlatır niyetinde. Böylesine karanlık bir odada, uzun gölgeler yaratsın diye. Karanlık düş gölgeleri, uzun ve karanlık düşlerin gölgeleri görülebilsin diye. Yanı başında bir kalem, tükenmekte olan. Masanın üzerindeki yeşil deftere kusmuş içini. Yeşil kapaklı, eskimiş sarı sayfalı; fakat mavi hayallerle dolu bir defter. Bozuk bir el gezdirilmiş üzerinde, yazılar hiçbir zaman okunamasın diye. Bazı sayfalar katlanmış: "O anlar daha iyi hatırlanabilsin işte". Bir insanın sığdırabileceği bir yaşamla dolu bir defter. Geri dönüp asla okunmayacak olan yalnız ve sığ kelimeler barındırıyor içerisinde. Yaşanmışlıklarla karınlarını doyurmuş şiirler. Sonsuz virgüller. Arkada bir kitaplık, yüzlerce kitap barındıran içerisinde. Binlerce gün, milyonlarca saat, zamana inat. Askıya alınmış yaşamlar daha da unutulsun diye. Bir oda var, ruhu belirli olmayan. Var ama, sevilmek isteyen. Ne bir saat, ne bir resim, ne bir fotoğraf, ne de duvarlarda yaşam heyecanı. Bir oda var, anılarla dolmuş yüzeyin ortasına uzanmış bir kadın. Güzel.Genç. Bir bak gözlerine. Yüreğine. Bir oda var. Bir kadın yaşatmaya çabalayan gövdesinde. Ruhu var, parçalar içerisinde. Ruhu, parçalar içerisinde, yüreğinin yanına sığınmış, en dipte. Dokunduğunda acıtacak kadar, fark ettiğinde öldürebilecek güçlükte.

...

-Yaşıyor mu sence?
-Nasıl yaşanır bilmiyor bu aralar bence.


Kate Bush - This Woman's Work

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder