18.5.15

bazen bazı geceler

Yıllar sonra da olsa,
Birbirimize hala söyleyecek çok şeyimiz var fakat bunu başarmanın bir yolu yok artık.

...

Bir fotoğrafın ilişti yine gözüme. Elime aldım, gerisin geri aynı anı yaşayıp aldığım yere bırakmak üzere. Birkaç resim daha alıp sıraladım defter sayfalarına. Beni yalnız bırakıp gittiğin hayatını geriden yazmaya karar verdim böylece.
Sen, son nefeslerini ilkmiş gibi vermiş olurdun böylelikle, yeniden doğardın. Ve hastaneler gerisingeri, bizden uzaklaşarak yok olurlardı. 
Asansörle aşağı inerdin ve en alt katın düğmesine basardın.
Geri geri metroya yürür ve metro geri geri giderek tünele girer, bizim durağa varırdı.
Sen, geri adım turnikeden çıkar, metro kartını geri geri geçirir, elindeki kitabını sağdan sola okuyarak eve geri geri yürürdün.
Yeni bir günün habercisi, kahveni fincanına geri tükürür, dişlerini geri geri fırçalar ve saçlarını tarağınla yine karmaşık hale getirirdin.
Yatağa geri dönerdin ve saatin alarmı tersten çalardı böylelikle; düşlerini başa doğru görürdün. Beni başa doğru düşünürdün. Ardından, hayatını yolundan saptıracak en feci anın gecesinin başında uyanırdın. Geri geri odama gelir yine bir öpücük kondururdun burnuma.
Yatağa, yanıma yatardın. Uzanırdın öylece.
Işıklarını gözlerimizden geri alan yıldızlara bakardık yine beraber. - Ne çok severdin. -
Nefesinden anlayabilirdim bana söylemek istediklerini yine.
Tersten, "Gitme" derdim sana.
Tersten "Evet" derdin bana.
Tersten "Çok mu hastasın?" derdim.
Günümüzü tersten anlatmaya başlardık birbirimize; "Seni seviyorum"dan "Dışarıya çıktım, iyi geçti"lere doğru...
Güvende olurduk.
Birlikte olurduk yine.
Birileri hala yaşar, diğer birilerinin yaşaması için çabalaması gerekmezdi böylelikle.
Anne diye seslenebileceğim bir varlık olurdu yanımda yine.

...

Birbirimize söyleyecek çok fazla şeyimiz olur ve bunu başarmanın hala bin bir farklı imkanı olurdu elimizde.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder